Albert-Charles Duesberg

Geboren op 5 december 1877 te Verviers als telg uit een Waalse wolindustriefamilie, laat Albert-Charles zich op 19-jarige leeftijd inschrijven aan de Luikse Sint-Lucasschool. Hij beslist echter snel zijn studies in Brussel verder te zetten en volgt dan ook de avondcursussen aan de Koninklijke Academie van Schone Kunsten. Hier ontmoet hij de kunstenaar Maurice Pirenne[1], – van dezelfde streek en uit een textielindustriefamilie afkomstig ! -, met wie hij dezelfde voorliefde voor het tekenen deelt, meer in het bijzonder de pastel, een techniek waarin Duesberg zijn verdere leven zal blijven werken. Om aan de kost te komen werkt hij overdag als tekenaar bij verschillende architecten. Zo vinden we hem in 1898 terug in het atelier van Victor Horta[2].  Jules Brunfaut en Octave Van Rysselberghe willen hem niet tewerkstellen. Een tante geeft hem zijn eerste opdracht als architect voor een huis in de Brusselse Noordoostwijk. De samenwerking verloopt erg stroef: Les Dumortier réclament toujours noteert de architect op 17 oktober 1898 in zijn dagboek. Hij verlaat Brussel dan ook vrij snel want in 1899 installeert hij zich reeds terug in Verviers. Hier laat de industriële bourgeoisie hem huizen bouwen die nog doordrongen zijn van een zeker classicisme maar evenzeer een invloed laten doorschijnen van Engelse cottage-architectuur. Af en toe aanvaardt hij nog opdrachten in Brussel : zo trekt hij in 1912 in Elsene[3] een groots herenhuis op en bouwt hij in 1927 in onze Edelstenenwijk het huis op het de Jamblinne de Meuxplein nummer 28.

Hoewel hij steeds moderner gaat werken, blijft Duesberg in eigen streek toch steken in een regionalisme. Dit zorgt ervoor dat hij veel later gecontacteerd zal worden door de organisatoren van de Parijse Wereldtentoonstelling van 1937. Na een lange traditie van Vieux-Paris, Vieux-Bruxelles, en andere Vieux-Liège op Wereldtentoonstellingen wil Parijs immers met een nieuw concept op de voorgrond treden : ze laat in de afdeling Arts et Technique de la Vie Moderne de centrale rol over aan het Centre Régionaliste dat bestaat uit een serie constructies die elk één oud-Franse provincie evoceren. Voor de Village Mosan stelde men het vertrouwen in Duesberg, beschouwd als een van de meesters van de moderne Waalse architectuur. Hij volgt inderdaad het reeds voor hem getrokken pad van het modernisme (Pompe, Bodson, François,..) maar hij blijft getemperd door het uitdrukkelijk gebruik van regionale typen en materialen. Albert-Charles Duesberg overlijdt op 23 november 1951 in Heusy, waar een groot deel van zijn oeuvre, een vijftiental villa’s, terug te vinden is.

Pierre Dangles


[1] Veel later zal hij aan de Brusselse Braziliëlaan in samenwerking met de beeldhouwer Adolphe Wansart het standbeeld ontwerpen voor Maurice’s broer, de historicus Henri Pirenne (1862-1935).

[2] Hij werkt in het atelier van Horta in de zomer van 1898 en werd er ondermeer betrokken bij de bouw van een villa in Wenduine.

[3] Op de hoek van de Vleurgatse steenweg (nr. 195) en de Amerikaansestraat (nr. 223)

Fin de commentaires/ Einde van opmerkingen