Albert Delcorde

Voor de Eerste Wereldoorlog had Delcorde zijn atelier in Schaarbeek in de Clayslaan nr. 89. Na de Grote Oorlog verhuisde hij naar het nummer 69 van de François Bossaertsstraat en uiteindelijk in de Jean Stobbaertsstraat 36 tot aan zijn dood in 1964, op 81-jarige leeftijd.

Delcorde heeft veel in de Opaalwijk gebouwd:

–        het gebouw op de hoek van de Opaallaan en de Léon Frédéricstraat (nr. 48), de twee aanpalende huizen in de Léon Frédéricstraat (nr. 44 en 46) en de twee aanpalende huizen in de Opaallaan (nr. 76 en 78)

–        in de Diamantlaan: de huizen met nummer 136, 138[1], 140, 144-46 en 148 aan de par kant en het nummer 147 aan de onpare kant.

–        in de Emile Maxlaan het herenhuis op het nummer 133. Met quasi 100% stelligheid kunnen de gebouwen met nummers 110-12, 114 en 117-119 (zijnde de twee hoeken met de Eugène Plaskysquare) hem toegeschreven worden.

Ook nog in de Edelstenenwijk vinden we van zijn hand Diamantlaan nr. 89, Achille Milcampslaan nrs. 113 en 115, Topaaslaan 11 en de Radiumstraat (nr. 4).

In Sint-Pieters-Woluwe trok hij in 1911 een huis op in de Bemellaan 113.

In de Nieuwelaan te Etterbeek bouwde hij in 1926 twee gelijke huizen nummers 12 en 12A.

In Laken tekende hij gebouwen in de Kunstenaarslaan (nrs. 64, 66, 68 en 78), alsook op de hoek van de Emile Bockstaellaan en de Gustave Schildknechtstraat.

In Sint-Joost is het gebouw Eeckelaersstraat 42 (1911) van zijn hand en in Brussel kennen we van hem een huis Grote Hertstraat nr. 20.

Nog in Schaarbeek: Rogierlaan 394.

Albert Delcorde werd begraven op de begraafplaats van Sint-Joost-ten-Node, zoals zijn confraters Henri Van Massenhove en Arthur Verhelle.

Pierre Dangles


[1] Huis dat later het geboortehuis van Jacques Brel werd

 

Fin de commentaires/ Einde van opmerkingen