Auguste François

Auguste François is geboren in Etterbeek in 1877.

Als expert-landmeter komt hij goed aan de kost. In 1901 vraagt hij aan zijn oom, architect Henri Jacobs, de bouw van een huis aan de Kortenberglaan nummer 93[1]. Het is een van de vijf overblijvende originele huizen uit die ooit prestigieuze laan die nu haast helemaal ingenomen is door hoge en recente kantoorgebouwen.

Net voor de Eerste Wereldoorlog staat het grootste landgoed[2] van het de Jamblinne de Meuxplein te koop.

Auguste François is de koper maar behoudt enkel de villa. Op de vroegere tuin langs de straatkant zullen in de volgende vijftien jaar de vier huizen worden gebouwd die nu nummers 10 tot 13A vormen. Het door architect Jules Barbier in 1905 ontworpen bijgebouw van de villa wordt afgebroken ten voordele van een nieuw bijkantoor met atelier. Hoewel geen andere huizen van hem gekend zijn, is François waarschijnlijk de ontwerper van dit bijkantoor, dat qua stijl past bij de oorspronkelijke villa.

In 1929 schaft François zich een auto aan wat de bouw van een garage noodzakelijk maakt. Ook hier wordt vermoed dat François als architect optreedt.

In 1936 overlijdt Auguste François in zijn villa. Hij wordt ter aarde besteld op de begraafplaats van Sint-Joost-ten-Noode.

Het hele pand wordt overgenomen door het Belgisch filiaal van de Fromagerie Ch. Gervais (later Gervais & Danone, nu de Groep Danone): de vrachtwagens die elke dag de Petits Suisses overal rondbrengen vergen een vergroting in breedte en hoogte van de garagepoort, klus die in 1938 geklaard wordt door architect Victor Van Haelen.

Na de tweede Wereldoorlog worden nog op plannen van architect A. Carron twee verdiepingen toegevoegd aan een deel van de voorgevel (1948) en uitbreidingen verricht aan de achtergebouwen (1948 en 1954).

Na het vertrek van Gervais wordt het gebouw omgevormd tot een kleuter- en basisschool, eerst Hendrik Conscience school genoemd maar sinds 2011 Carolus Magnus Basisschool.

Pierre Dangles, 19 januari 2013



[1] Dit huis staat beschreven (pag. 112 en 208) in het pionierswerk Encyclopedie van de Art nouveau. Deel I. Noordoostwijk Brussel van auteurs Jos Vandenbreeden, Linda Van Santvoort en Pierre de Thaille, uitgegeven door het Sint-Lukasarchief in 1999. Het is in dit boek dat mijn eerste architectenbiografietjes gepubliceerd werden, weliswaar onder de naam van mijn mentor Pierre de Thaille. Het is fijn dat ik nu met die oude kompaan terug samenwerk in het kader van dit Opaalwijkproject.
[2] Dit pand werd in 1883 in opdracht van de kunstschilder Emile Outtelet waarschijnlijk door zijn broer architect Joseph Outtelet gebouwd en in 1905 door architect Jules Barbier uitgebreid. De eerste geschiedenisjaren van het pand worden uitvoeriger beschreven in de nota over Jules Barbier.

Fin de commentaires/ Einde van opmerkingen