Charles Bomans

Het portret van Charles Bomans is te bekijken in onze fotogalerij Architectenportretten

Een mooi burgerhuis op het nummer 37 van de Roodebeeklaan. Rechts van de ingang : een elegant gebeitelde naam in de blauwe steen: Charles Bomans. Architecte.

Van die architect wisten we niets. Geen spoor in de geschiedenis van de Belgische architectuur. Uiteraard! Bomans maakt deel uit van het legioen miskende architecten van de twintigste eeuw. Nochtans zijn het meer die anonieme werkers die het zicht van Brussel hebben vervaardigd dan de alom gekende bouwers. Die anonieme werkers ontmoetten elkaar niet in de kringen, complementeerden elkaar niet in rijk geïllustreerde tijdschriften. Uit gebrek aan relaties, uit gebrek aan commercieel inzicht, uit gebrek aan geluk[1] hebben zij het niet “gemaakt”.  De meeste hebben wel zeer verdienstelijk werk gecreëerd.

Onder al die anonieme zijn er ook veel die geleden hebben onder een of de twee wereldoorlogen. Charles Bomans, ongetwijfeld, en daarenboven werd hij achtervolgd door pech.

Charles Bomans is geboren in Leuven, in 1893, laatste van een reeds kroostrijk gezin. Vanaf jonge leeftijd aangetrokken door het tekenen, begint hij architectuurstudies aan Sint Lucas. In 1913 behaalt hij de eerste prijs in kunst. Zijn beginnende loopbaan wordt echter onderbroken door de Eerste Wereldoorlog, die hij aan het front doorbrengt bij de Genie. Verscheidene van zijn oudere broers worden tijdens de Grote Oorlog door de Duitsers gedood.

Jong gehuwd vestigt hij zich als architect in Brussel. In het huis in Evere, dat hij voor zijn gezin bouwt rond 1925, zal het koppel vijf kinderen krijgen, waarvan twee doodgeboren.

Het ongeluk lijkt hem te achtervolgen: zijn schoonouders, eigenaars van een goed draaiende stomerij met meer dan twintig personeelsleden wimpelen zijn voorstel af te investeren in een te bouwen straat. Zij verkiezen hun geld op de beurs te plaatsen, enkele maanden voor de grote bankencrash. Geruïneerd moeten ze door hun schoonzoon geholpen worden.

Hij bouwt vooral in Evere en Schaarbeek. Het huis van de Roodebeeklaan dateert van 1922.

Op het einde van de jaren dertig houdt de economische crisis aan en voor vele architecten wordt het werk schaars. Daarbij boert het speelgoedwinkeltje dat zijn vrouw open houdt, sterk achteruit. Het koppel besluit te verhuizen naar Henegouwen, dat meer mogelijkheden lijkt te bieden. Zij huren een huis in Montigny-le-Tilleul, voorstad van Charleroi. Dan breekt de Tweede Wereldoorlog los: er wordt haast niet meer gebouwd.

Gelukkig wordt Bomans na de Tweede Wereldoorlog gelast met de dossiers oorlogsschade van Henegouwen, wat hem in 1947 toelaat zijn eigen familiehuis te bouwen in Montigny-le-Tilleul. Om eindelijk de toekomst van zijn gezin zeker te stellen, werkt hij gedurende verscheidene jaren zonder ophouden, zeven dagen op zeven, waarin hij weinig slaapt.

In 1953 geraakt hij door een herseninfarct verlamd aan de rechterhand: hij kan niet meer tekenen.

Hij overlijdt in Montigny-le-Tilleul in 1957.

Pierre Dangles, 29 juli 2012



[1] En voor sommigen ook – laat ons eerlijk zijn – uit gebrek aan innoverend talent…

Fin de commentaires/ Einde van opmerkingen