Jules Delarue

Men vergeet wel eens dat na de Tweede Wereldoorlog vele beenhouwers en bakkers uit vooral West- en Oost-Vlaanderen hun succes probeerden in Brussel. Sommige daarvan vroegen voor de bouw of verbouwing van hun winkel plannen aan een architect van hun geboortestreek. Zo kwam Jules Delarue uit het verre Anzegem, bij Kortrijk, in 1957 een pand voor een bakker[1] op de hoek van de Roodebeeklaan en de Linthoutstraat volledig te verbouwen.

Het gebouw werd opgericht in 1883 door een onbekende metselaar of architect. Het bezat een verdieping. In 1907 werd het verhoogd en omgevormd door François Vanvlasselaer in de stijl van de andere huizen die hij in het begin van de Roodebeek optrok. Het is Delarue die aan het hoekpand het huidig aspect gaf.

Jules Delarue is geboren in Anzegem op 14 februari 1926. Hij leert het vak bij zijn vader Rémi (1880-1954), auteur van verscheidene kerken, scholen, villa’s, schuren, molens en een park in de streek van Kortrijk.

Jules treedt snel in de voetsporen van zijn vader. Hij restaureert of verbouwt een tiental kerken (waarvan sommige ontworpen door de vader). De Lourdesgrot aan de Sint-Janskerk in Anzegem uit 1954 is ook van zijn hand.

In de gouden jaren van de textielindustrie in West-Vlaanderen bouwt Jules talrijke industriegebouwen.

Hij ontwerpt of verbouwt ook veel ziekenhuizen: onder andere, het ziekenhuis van Zottegem, verbouwingen aan het Institut Moderne in Gent, een rust- en verzorgingstehuis in Kerkhove, de Psychiatrische Kliniek van Velzeke

In januari 1986 geeft Jules Delarue de fakkel door aan zijn zoon architect Roland. Deze komt echter drie maand later om in een verkeersongeval en Jules voelt zich verplicht het kantoor terug over te nemen. Finaal werkt hij door tot zijn tachtigste verjaardag, in 2006.

Opgegroeid in een periode waarin confidentialiteit hoog in het vaandel stond, bezorgd over wat er na zijn dood met de dossiers ging gebeuren, en overtuigd dat er geen interesse bestond voor de archieven van zijn vader en van hemzelf, heeft Jules Delarue, enkele jaren later, ze allemaal doen vernietigen.

Het wordt dringend tijd dat de overheden actiever optreden in verband met het behoud van architectenarchieven.

Pierre Dangles, maart 2012



[1] De bakkerij breidde later uit tot een kruidenierszaak. Nu is er een Slavisch restaurant gevestigd.

Fin de commentaires/ Einde van opmerkingen