Jules Munster

Natuurlijk hebben in onze Opaalwijk ook vele architecten gewerkt aan het renoveren, wijzigen, verhogen, vergroten of restaureren van bestaande gebouwen.

Jules Munster was er een van.

Hij wordt geboren te Vorst op 31 maart 1881 en studeert architectuur aan de Koninklijke Academie van Schone Kunsten van Brussel.

Voor de Eerste Wereldoorlog bouwt hij talrijke huizen en villa’s, in eclectische stijl, in Art nouveau stijl of in cottagestijl. Hij is de oudste van vijf: zijn vier broers zijn allen aannemer.

Het oudste huis dat van hem gekend is dateert uit 1902. Het bevindt zich in Sint-Gillis, Parmastraat nummer 88. Er zijn nog drie woningen van hem gekend in Sint-Gillis, maar het grootste deel van zijn œuvre ligt in zijn geboortegemeente[1], voornamelijk in de Van Volxemlaan[2] en de Bondgenotenstraat. Er is ook een huis van zijn hand gekend in Ukkel en en een gebouw in Elsene.

Zoals zoveel andere architecten heeft Munster moeite na de Eerste Wereldoorlog om de draad weer op te nemen. Niet alleen verspreiden enkele van zijn broers zich over het land, ook ondergaat hij sterk de economische crisis van het interbellum. Hij slaagt er nog wel in te bouwen: enige opbrengsthuizen vlakbij zijn woonst en, in 1936, een fabriek voor farmaceutische producten[3].

Maar hij leeft voornamelijk van expertises, de verkoop van verzekeringscontracten[4] en van renovaties en verbouwingen.

Zo wijzigt hij in 1938 in de Opaalwijk een huis uit 1932, ontworpen door de architect Pierre Marcel Porto[5] en gelegen aan de Diamantlaan nummer 201. De verbouwing bestaat uit de wijziging van de voorgevel door toevoeging van een loggia op de eerste verdieping.

Het blijkt een van zijn laatste werven. Jules Théodore Munster overlijdt te Sint-Joost-ten-Node op 21 juni 1941.

Pierre Dangles, 27 december 2012



[1] Momenteel tellen we 37 huizen in Vorst, die door Jules Munster getekend werden.
[2] Waaronder zijn eigen woonst, op het nummer 39.
[3] Dit gebouw, Bondgenotenstraat 54 te Vorst, zal later omgebouwd worden tot het Cultureel Centrum Ten Weyngaert.
[4] In de Twintigste eeuw, vooral na 1914-18 komt het gezamenlijk uitoefenen van het beroep van architect en agent van verzekeringscontracten, vaak voor. Dit fenomeen verdient nauwer bestudeerd te worden.
[5] Pierre Marcel Porto (1900-1972) krijgt later zijn biografische nota op deze website.

Fin de commentaires/ Einde van opmerkingen